Het gaat te ver om te zeggen dat het simpel was, een thuiszorgorganisatie opzetten in Suriname. Professionele thuiszorg was er nauwelijks en zorgverzekeraars erkenden het plan niet. Op het uitbesteden van de zorg aan ouders ligt een taboe. Naamsbekendheid en een klantenkring opbouwen kosten tijd. Voor Anne-Marie en Evert van Genderen was het spannend of het zou bevallen om als stel zo intensief samen te werken. Maar het was een vervulling van een droom, die vooral Anne-Marie al jaren koesterde. Zij werkte sinds 1984 in de zorg, klom op van wijkverpleegkundige in Amsterdam tot zorgmanager bij Thuiszorg Rotterdam en kreeg steeds meer moeite met het idee dat ze cliënten niet de zorg kon bieden die ze wilde. Haar echtgenoot werkte vijftien jaar in de thuiszorg als HR-manager. In 1993 gingen zij samen op vakantie naar Suriname, Everts geboorteland en bezochten daar thuiszorg-achtige organisaties. ‘We schrokken een beetje van wat we zagen’, vertelt Anne-Marie, op kort bezoek in Nederland. ‘Maar ik was op slag verliefd op het land en dacht: hier wil ik wonen en een eigen thuiszorgbureau opzetten.’
Zonder vergunning
Het zou nog tien jaar duren voordat ze de stap zetten. In andere opzichten bleek de oprichting van Quality Care juist verbazingwekkend eenvoudig: op 5 juli 2005 schreven zij zich in bij de Surinaamse Kamer van Koophandel en Fabrieken en daarmee was het bedrijf een feit. Een vergunning was niet nodig.
Lees verder in Zorg + Welzijn Magazine nr 7-8, juli 2011.